Witam
GotLink.plzłoto i uran. Wybuch rozerwał gwiazdę, rozrzucając nowo powstałe pierwiastki w mgławicy, znajdującej się w tej części Drogi Mlecznej. Potężna fala uderzeniowa podzieliła mgławicę na olbrzymie obłoki zagęszczonej materii. W jednym z pobliskich obłoków przejście tej fali wywołało potężne zawirowania, co doprowadziło do uwolnienia wielu rodzajów energii. Pod wpływem grawitacji obłok zaczął się zapadać, wyzwalając energię grawitacyjną. W miarę jak odległość między cząsteczkami pyłu i gazu malała, zderzały się one
materią. Wśród nich wymieńmy aksjony (masywne cząstki zaproponowane w modelach wczesnego Wszechświata), cząstki supersymetryczne oraz inne egzotyczne mikroobiekty. Niektórzy naukowcy próbują wykryć WIMP-y badając produkty przejściowe zderzeń zwykłych cząstek. W tym celu są one rozpędzane do ogromnych prędkości w gigantycznych akceleratorach. Można także badać małe próbki miki, która liczy pół miliarda lat, oraz szukać w niej śladów uderzeń WIMP-ów. Zgodnie z teorią cząstek, WIMP wnikający w skałę ma pewną szansę
czasu. Gdyby astronauta umieścił olbrzymi zegar na pokładzie swojego statku i rozpoczął podróż w stronę
światło gwiazd z odległego Wielkiego Obłoku Magellana. ogólnej teorii względności>, która dopuszcza, aby materia leżąca pomiędzy Ziemią a odległym obiektem zmieniała wygląd tego obiektu. Duża masa może zaginać promienie światła>, a nawet skupiać je jak soczewka. MACHO znajdowały się właśnie pomiędzy Ziemią a czerwonym olbrzymem z Wielkiego Obłoku Magellana, co spowodowało krótkie skupienie docierającego do obserwatora światła gwiazdy. Możliwe, że niektóre z MACHO są czerwonymi bądź brązowymi karłami. Jednak w
że przyciąganie grawitacyjne jasnej materii nie wystarczy, by zadowalająco wytłumaczyć ruchu gwiazd i galaktyk. Holenderski astronom Jan Oort na początku lat trzydziestych badał zachowanie gwiazd, leżących na obrzeżach Drogi Mlecznej, chcąc lepiej zrozumieć ich dynamikę. Mierzył odległości do gwiazd, znajdujących się nad lub pod dyskiem galaktycznym, oraz obliczał, jaką masę musi mieć Droga Mleczna, aby utrzymać gwiazdy na swoich orbitach. Stwierdził, że obserwowane przez niego ruchy gwiazd wymagają, by Droga Mleczna
tej teorii nieruchoma Ziemia zajmowała środek świata, a Słońce, planety i wszystkie gwiazdy krążyły wokół niej. Dzieło to wywołało przewrót w nauce i dotychczasowym poglądzie na świat. Teoria Kopernika stała jednak w sprzeczności c poglądami głoszonymi przez Kościół o nieruchomości Ziemi i zwolennicy kopernikowskich teorii o budowie świata byli uważani za heretyków. Dzieło Kopernika znalazło się na tzw. indeksie, czyli w spisie książek zakazanych. Z upływem czasu zwyciężyły słuszne poglądy Kopernika. Największą
złoto i uran. Wybuch rozerwał gwiazdę, rozrzucając nowo powstałe pierwiastki w mgławicy, znajdującej się w tej części Drogi Mlecznej. Potężna fala uderzeniowa podzieliła mgławicę na olbrzymie obłoki zagęszczonej materii. W jednym z pobliskich obłoków przejście tej fali wywołało potężne zawirowania, co doprowadziło do uwolnienia wielu rodzajów energii. Pod wpływem grawitacji obłok zaczął się zapadać, wyzwalając energię grawitacyjną. W miarę jak odległość między cząsteczkami pyłu i gazu malała, zderzały się one
światło gwiazd z odległego Wielkiego Obłoku Magellana. ogólnej teorii względności>, która dopuszcza, aby materia leżąca pomiędzy Ziemią a odległym obiektem zmieniała wygląd tego obiektu. Duża masa może zaginać promienie światła>, a nawet skupiać je jak soczewka. MACHO znajdowały się właśnie pomiędzy Ziemią a czerwonym olbrzymem z Wielkiego Obłoku Magellana, co spowodowało krótkie skupienie docierającego do obserwatora światła gwiazdy. Możliwe, że niektóre z MACHO są czerwonymi bądź brązowymi karłami. Jednak w